සිළුමිණ සිනා කතා / Silumina Jokes 11-03-2012

දෙමව්පියන් ගිය තැන



“අනේ නෝනා මටත් ඕනෙ පුළුවන් තරම් ඉක්මනට අම්මයි තාත්තයි ඉන්න තැනට යන්ඩ. මට එකට රුපියල් දහයක් දෙන්ඩ.” සුඛෝපභෝගී රථයකින් පැමිණ එයින් බිමට බට ප්‍රතාපවත් මහලු කාන්තාව දෙස බැහැපත් බැල්මක් හෙළමින් කොලුවෙක් කීවේය.
කොලුවා දෙස අනුකම්පාවෙන් බැලූ කාන්තාව තම අත්බෑගය හැර රුපියල් විස්සේ නෝට්ටුවක් ගෙන එය කොලුවා අත තබමින් මෙසේ කීවා ය.
“අනේ අපොයි! අම්මයි තාත්තයි මළයි කියල උඹ මොකටද ළමයෝ ඒ මත්තෙම නැහෙන්නෙ? උඹ කොහෙ යන්ඩද ඔය හදන්නෙ, කනත්තට ද?”
“කනත්තට නෙවෙයි නෝනා, පික්චර් හෝල් එකට අපෙ අම්මයි තාත්තයි ගියා පික්චර් එක බලන්ඩ” කියූ කොලුවා සිනමා ශාලාව පිහිටි දෙසට පියාඹන්නට විය.

වෙලාව සහ නලාව


කරුණාදාස සේවයෙන් විශ්‍රාම යාමෙන් පසු බොහෝ විට කළේ අතුරු පාරක් අද්දර පිහිටි තම නිවෙසේ ඉස්තෝප්පුවේ හාන්සි පුටුවක දිගාවී පාර දෙස බලා සිටීමය.
එසේ බලා සිටිද්දී සෑම දිනෙකම පාහේ උදෑසන තම නිවෙස පසුකර පාර දිගේ යන අයෙක් නිවෙස ඉදිරිපිට දී නැමී නිවෙස දෙස විපරමෙන් බලා යන බවක් ඔහු දුටුවේ ය. නන්නාඳුනන තැනැත්තාගේ මෙම දෛනික ක්‍රියා කලාපය දෙස කීප දිනක් බලා සිටි හෙතෙම දවසක් දා ඔහු තම නිවෙස ඉදිරිපිට නැවතී නැමී බලද්දී අත්පුඩියක් ගසා ඔහුට කතා කොට මෙසේ ඇසීය.
“මම දැන් කීප දවසක්ම බලාගෙන හිටියා ඔහේ අපේ ගේ ළඟදී නැමිලා බලලා යනවා. මොකද ඒ?”
“අනේ ආයිබෝවන්ඩ මම වරදක් කෙරුවාහෙම නෙවෙයි. මමයි මේ පාර කෙළවරේ තියෙන ෆැක්ටරියෙ ටයිම් කීපර්. ඔහේලගෙ ගෙදර බිත්තියෙ ඔරලෝසුවෙන් වෙලාව බලා ගෙන ගිහින් තමයි මම ෆැක්ටරියෙ නලාව පිඹින්නෙ” අමුත්තා පැහැදිලි කළේ ය.
“හත්තිලව්වයි!” කී කරුණාදාස නළලේ අත ගසා ගත්තේ ය.
“ඇයි උන්නැහේ, මොකද? අමුත්තා ඇසුවේ පුදුම වෙමිනි.
“ඇයි ඕයි, ඔය ෆැක්ටේරියෙ නලාව පිඹින කොටනෙ මම මේ ඔරලෝසුවේ වෙලාව තියා ගන්නෙ” කරුණාදාස කීවේය.

No comments:

Post a Comment

ඔබ සතුව යම් සිත් ඇදගන්නාසුලු ඡායාරූප, වීඩියෝ දර්ශණ, සිද්දි, වික‍ට කතා හෝ වෙන යම් දෙයක් ඇතිනම්

maanigethiruwa@gmail.com

ඊ මේල් ලිපිනයට එවන්න. අපි පල කරන්නම්.